السلام عليک يا ثارالله وابن ثاره والوتر الموتور

تنهايی حسين بن علی عليه السلام در عصر عاشورا و در ميان دنيای نامردمی ها بيانگر اوج غربت حضرت است.چند واقعه را مرور می کنيم.اگر حالی دست داد التماس دعا...

پس از شهادت حضرت ابوالفضل عليه السلام مصائب بسياری بر ابی عبدالله هجوم آورده است:

۱- وضعيت زنان حرم است که لحظه به لحظه با بدن شهيدی روبرو می شوند. بعلاوه آنان در محاصره دشمن قرار گرفته اند و نمی دانند سرانجام کارشان به کجا می انجامد.

۲- از سوی ديگر صدای اطفال به العطش بلند است. حسين عليه السلام می بيند که کودکان و نونهالان از بی آبی مشرف به هلاکتند و او چاره ای جز سوختن و ساختن ندارد.

۳- دشمنان خدانشناس نه تنها به مردان رحم نمی کنند بلکه از اطفال صغير هم که قدرت بر مبارزه و جنگ ندارند نمی گذرد و آنها را به شهادت می رسانند.

۴- شدت تشنگی ابی عبدالله عليه السلام را از پای درآورده و لبهای مبارک آنچنان خشک است که همانند دو چوب به هم می خورد. چشمان تار شده و آسمان را مانند دود مشاهده می کند.

۵- از دست دادن ياران و بستگان و تنهايی و بی کسی حضرت.

ديگر لحظات آخر است. همه شهيد شده اند ديگر مردی جز زين العابدين عليه السلام که بيمار و مريض است و در خيمه ای افتاده باقی نيست. حسين عليه السلام است و يک دنيا دشمن.

حسين بن علی عليه السلام در حالی که دارد استنصار می کند و ياری می خواهد از تنها زنده هايی که می بيند کمک می خواهد. آن زنده ها چه کسانی هستند؟ همين بدنهای قلم قلم شده! فرياد می کشد: يا ابطال الصفا و يا فرسان الهيجا ای شجاعان با صفا و با وفا و ای مردان کارزار و ای شيران بيشه شجاعت قوموا عن نومتکم ايها الکرام وامنعوا عن حرم الرسول العتاه ای بزرگ زادگان! از اين خواب سنگين به پا خيزيد حرکت کنيد. مگر نمی دانيد اين دونهای پست و کثيف قصد دارند به حرم پيامبر شما حمله کنند؟! بخوابيد. بخوابيد. حق داريد. حق داريد. من می دانم که ميان بدنها و سرهای مقدس شما جدايی افتاده است.

صلی الله عليک يا مظلوم يا اباعبدالله....
/ 6 نظر / 6 بازدید
حامد

با سلام وبلاگ خوبی دارين اگه وقت داشتين به ما هم يه سری بزنيد

hamid

السّلام عليک يا ذبيح الّله يا حسين (ع) دوباره باز صدايی از کربلا می آيد . دوباره باز جهان در عزای کسی سيه پوش ميشود . دوباره عالم و آدم در روزی خاصّ يک صدا فرياد می زنند : اين بدن کيست که سر ندارد عزيز زهرا (س) ست کفن ندارد به راستی اين همه شوريدگی و آشفتگی از آن کيست ؟ مگر او کيست که با دل جهانيان چنين کرده ؟ چه زيبا فرمود آن شاعر که : اين حسين (ع) کيست که عالم همه ديوانه اوست اين چه شمعی ست که جانها همه پروانه ی اوست آری دوستان ، باورش برای همه ی ما سخت است ولی بايد باور کنيم که : کاروان عاشوراييان در راه و ما جا ماندگان آن در پايان با توجّه به نزديکی ماه محرّم ، از همه ی شما دوستان التماس دعا دارم .

hamed karbist

اين داستان قاسم بن الحسن از تحريفات عاشوراست سعی کنيد از مطالب معتبر تر استفاده کنيد

حاج مهدی

سلام وبلاگ خوبی داری حاظر به تبادل لوگو هستم خبرم کن

کربلایی سید حسین آزاده

سلام حاجی خسته نباشی نمی دونم چرا بعد از هیئت شبه عاشورا و شنیدن روضه های سنگین نای سینه زنی از تنم بیرون رفته دیگه نمی تونم اون جوری که باید عرضه ادب کنم تو هیئت . نمی دونم چرا اینجوری شدم ......

ک

یا علی ....