بدان هر که مرا در ديار غربتم در طوس زيارت کند، روز قيامت در درجه من خواهد بود آمرزيده.

روزي دعبل بن علي خزاعي در مرو به خدمت امام رضا (ع) رسيد، عرض کرد يابن رسول الله (ص)! در رابطه با شما قصيده اي گفته ام و تصميم گرفته ام که پيش از شما بر کسي آن را نخوانم، امام فرمود: بخوان. دعبل اشعار کم نظير تائيه خود را شروع کرد تا رسيد به اين بيت:
مدارس آيـــات خلت من تلاوة و منزل وحي مقفر العرصات
مدرسه هاي آيات خداوند (اهل بيت عليهم السلام) از تلاوت خالي و تعطيل شده، محل نزول وحي الهي به صحنه هاي خراب و بي تردد تبديل گشته است، در اين شعر به مظلوميت و تعطيلي خاندان وحي اشاره شده است، آنگاه به خواندن ادامه داد تا رسيد به اين بيت:
اري فيئهم في غيرهم متقسمـــا و أيديهم من فيئهم صفـرات
مي بينيم که فيء وامامت آنها در گروهي غير از آنها تقسيم شده و دست آنها از حقشان خالي است. امام (ع) گريست و فرمود: (صدقت يا خزاعي) دعبل راست گفتي. دعبل اشعار را ادامه داد تا رسيد به اين شعر:
اذا وتروا مــــدوا إلي واتريهــم اکفا عن الاوتــار منقبضات
آل محمد (ص) چون ظلم بينند براي گرفتن انتقام، دست خود را به کار مي اندازند، دستهايي که از ظلم به ديگران بسته شده و هرگز ظلم نکرده است. (جعل ابوالحسن عليه السلام يقلب کفيه و يقول: اجل والله منقبضات). امام به شنيدن اين شعر دستهاي مبارک را به هم فشرد و فرمود: آري به خدا دستهاي ما از ظلم به ديگران بسته است، دعبل ادامه داد تا گفت:
لقد خفت في الدنيا و ايام سعيها و اني لارجو الأمن بعد وفاتي
در دنيا و در روزهاي تلاش، به خاطر طرفداري از اهل بيت با ترس زندگي کرده ام ولي اميدوارم که بعد از وفاتم در ايمني باشم، امام (ع) فرمود: (آمنک الله يوم الفرغ الاکبر) و چون دعبل به اين بيت رسيد که:
و قبر ببغداد لنفس زکيــــــــــة تضمنها الرحمن في الغرفـات
قبري از خانواده رسول الله (ص) در بغداد است و در آن انسان پاکي دفن شده که خدا او را در غرفه هاي بهشت جاي بدهد (اشاره به موسي بن جعفر)، امام فرمود: دعبل آيا دو بيت در اينجا به قصيده تو لاحق نکنم که تمام قصيده با آن دو باشد؟ گفت: بلي يابن رسول الله! بفرماييد، امام (ع) فرمودند:

و قبر بطوس يا لها من مصيبة توقد بالأحشاء في الحرقــــات
إلي الحشر حتي يبعث الله قائماً يفرج عــــنا الهم و الکربــات
از اين خانواده قبري نيز در طوس هست و آن مصيبتهايي دارد که درون آدمي را آتش مي زند، اين آتش پيوسته است تا خداوند قائم آل محمد (ص) را بر انگيزد تا غمهاي ما را بزدايد.
دعبل گفت: يابن رسول الله! اين قبر در طوس، قبر کدام است، من که قبري از اهل بيت در طوس ندانسته ام؟ امام (ع) فرمود: (قبري و لا تنقضي الايام و الليالي حتي يصير طوس مختلف شيعي و زواري، الا فمن زارني في غربتي بطوس کان معي في درجتي يوم القيامة مغفوراً له) يعني آن قبر من است. روزهاي و شبها به آخر نمي رسد تا طوس محل رفت و آمد شيعه و زائران من گردد، بدان هر که مرا در ديار غربتم در طوس زيارت کند، روز قيامت در درجه من خواهد بود آمرزيده.

/ 1 نظر / 8 بازدید
مسلمان ايرانی

سلام از اين که با وبلاگت اشنا شدم خوشحالم واقعا وبلاگ قشنگي داري به من هم سربزن خوشحال مي شم از نظراتت هم استفاده خواهم کرد راستي با تبادل لينک چطوري؟ ياعلي